De waarheid heeft mij geraakt
dat het vanzelfsprekend is voor mij
Waardoor ik niet besefte
dat ik anders word ervaren dan jij

Deze werkelijkheid voelt onwerkelijk
in het licht van deze tijd
De deuren zijn geopend voor mij
waar ze voor jou meer gesloten zijn

Als ik mij een spiegel voorhoud
en zeg dat het waarheid is
In plaats van in verdediging gaan
en zeggen dat het niet zo is

Zullen we stoppen met verzuchting
naar een leven in verbinding
Naar een tijd zonder pijn
een tijd waarin eenieder gelijk zal zijn

Kunnen wij nog vooruitgaan
en als gelijken naast elkaar staan
Dat het witte niet goed is
en het zwarte niet kwaad

Is er iemand die naar mij luistert
of heeft het weinig zin
Omdat we geen ruimte maken
voor bewustwording en erkenning

The truth has struck me deep inside,
What I take for granted, I can’t hide.
I didn’t realize until today,
That you and I are seen a different way.

This reality feels unreal to me,
In the light of all we claim to be.
Doors swing open easily for my kind,
While yours are harder to find.

When I hold a mirror to my face,
And admit the truth, with honest grace
Instead of defending what’s not true,
Saying it’s fair for me and you

Shall we stop yearning with a sigh,
For a life where we are unified?
A time where pain will disappear,
A world where all are equal here.

Can we still move forward, side by side?
As equals, with no need to divide?
Where white is not the only good,
And black is understood.

Is anyone willing to hear my plea,
Or does it matter little to thee?
For we make no space to see or learn,
For awareness and respect to earn.